Nieuwsbrief Het Winterkoninkje Winter 2009

Nieuwsbrief Het winterkoninkje Winter 2009

Op 31-01-2007 werd Het Winterkoninkje officieel geopend. Ik herinner me nog goed de spanning, de emoties en de ontzettende bijzondere en lieve reacties die uit verschillende hoeken via mijn beeldscherm op mijn netvlies belandden.
Vele bestellingen volgden. Bij de meeste bestellingen hoorde een droevig verhaal. Ouders, broers en zusjes, grootouders, familieleden, vrienden groot en klein en alle andere betrokkenen bij dit verhaal zochten bij mij in de winkel wat uit voor hun kleine ster. Dan begint voor mij dat sterretje ook een plek te krijgen en probeer ik met al mijn inlevingsvermogen de bestelling zo precies en zo mooi mogelijk in te pakken.

De ene keer met verse bloemetjes, dan weer met mooi kant en vervolgens fiets ik met het pakket naar het postkantoor. Het liefst zou ik het persoonlijk komen overhandigen, maar ja!
Dat maakt het werk voor mij ook zo bijzonder doordat ik via mijn geschenken en mijn eigen persoon jullie allen mag steunen.

Alle verhalen blijven me bij omdat ik later nog vaak gemaild of gebeld word. Dat raakt me enorm, maar geeft mij ook kracht om door te blijven gaan en langzaam uit te breiden.
Ik zal meer aanwezig zijn op de beurzen, troostdagen die o zo belangrijk zijn, maar nog steeds een taboe met zich meedragen. Dat taboe wil ik graag verkleinen en diverse keren heb ik mijn koffertjes daarom ook ingepakt om een bijdrage te leveren meer openheid te creëren als het gaat over bijvoorbeeld een gesprek over de dood. Wat is er tegenwoordig allemaal mogelijk als het leven hier op de aarde niet meer kan bestaan? Nog steeds weten een heleboel mensen niet dat wij zelf ook het een en ander kunnen bepalen tijdens een afscheidsplechtigheid!
Ik wil een lezing gaan houden voor kinderdagverblijven en scholen waarbij rouwverwerking het thema is. Kortom, er is genoeg te doen!

Daarnaast ga ik bepakt en bezakt met mijn koffers door heel Nederland om diverse voorstellingen van theater ‘t Sterretje te spelen.
Met een aantal van jullie is een vriendschap ontstaan die mede zorgt dat ik dit werk kan blijven doen. Anca, Constance, Gijsje en Rob staan altijd voor mij klaar en denken met me mee en betekenen hierdoor ook echt veel voor mij
Ook zijn er nog Antroposofie en kind, Carrabas en Silvester waar ik vaak met mijn koffer naar toe mag reizen.

En dan het thuisfront dat me met al mijn ideeën de kans geeft om ze te pakken, te proberen en uit te voeren! Een nieuw atelier en een geweldig piepklein kantoortje maken dat wat Het Winterkoninkje nu is. Mijn dank is groot, lieve mensen!

Naast al deze ontwikkelingen werd mijn lijstje met nieuwe ideeën groter en groter.
Zo gebeurde het dat ik tijdens mijn vakantie in Zwitserland al wandelend besloot mijn nieuwste idee uit te werken. Door de vele “cadeautjes” die ik eigenlijk onderweg steeds tegenkwam, raakte ik behoorlijk enthousiast om mijn deadline van 31-1-2009 te halen. Mijn tweejarig bestaan wordt dan ook bekroond met het boekje: Onderweg.
Mijn idee bestond uit het maken van een fotoboek waarin vooral mijn doel was vaak onderweg te zijn. Nu is dit niet zo heel moeilijk, want doordeweeks fiets ik enorm veel om Joek en Vliertje naar school te brengen en daarnaast houd ik van kleins af aan van rode wangen, frisse poldergeuren en mijn benen eens flink in beweging zetten. Hoewel ik daardoor vroeg onder de dekens moet, wil ik soms voor het slapen gaan nog even fietsend de avondgeur inademen. Je komt dan ook van alles tegen en dat heeft weer inspiratie gegeven voor mijn boek. Daarnaast is het aanschaffen van een tuinhuis met een lap moestuin ook niet iets waar je geen indrukken van opdoet.

Het tweejarig bestaan van Het Winterkoninkje wordt dan ook bekroond met het boekje: Onderweg

Onderweg is een fotoboekje bestaande uit 20 fotopagina’s met daarin foto’s die mij ontroerden, kracht gaven of stil deden staan bij hen die niet op de aarde bleven -sterretjes aan het firmament - , (Allerzielen), bij de omgang met vergankelijkheid (ziekte) en bij troost door te delen.
Ik ben nooit bewust op zoek gegaan en had ook vaak mijn camera niet bij me wanneer ik juist datgene zag wat me ontroerde, kracht gaf en me zo mooi leek voor mijn project. Toch kreeg ik genoeg geschenken en hielp de natuur me. Ook de kinderen deden dat zonder dat ze het zelf in de gaten hadden.

Terugkomende evenementen zijn de verjaardagsfeestjes die ik geef in verteltheater Silvester te Leiden. Het is mogelijk verschillende voorstellingen op dit feestje te geven en die kunnen naar wens ingevuld worden! Een aanvraag voor een kinderfeestje moet een paar weken van tevoren worden ingediend. Dat kan telefonisch of per e-mail. Misschien een leuk idee om elkaar eens te ontmoeten op het knusse zoldertje waar ik erg graag speel!
Dan wil ik deze nieuwsbrief eindigen met de mededeling dat aankomend seizoen het nieuwe programma van theater ‘t Sterretje uitgebreid is met een aantal nieuwe voorstellingen waar ik trots op ben.

Het huisje dat verhuisde
Een huisje staat ver van de stad en ziet om zich heen de seizoenen, de hemel, de zon en de maan en de sterren. Maar geleidelijk aan verandert het landschap, de drukte neemt toe en op een dag staat het huisje midden in de stad. Van de seizoenen, van de zon, de maan en de sterren is bijna niets meer te zien.
Gelukkig verschijnt er op een dag een meisje dat zich afvraagt of het huisje niet verhuisd kan worden

Het koekenmannetje
Lang geleden leefden er eens een oud vrouwtje en een oud mannetje. Ze woonden met z'n tweeën in een heel oud huisje. Kinderen hadden ze niet en daarom maakte het oude vrouwtje op een goede dag een mannetje van koek. Ze gaf hem een jasje van chocola en knopen van nootmuskaat; hij kreeg ogen van lekkere, dikke krenten en een mond van rose suikergoed en zijn vrolijke hoedje was gemaakt van oranje kandij.

Als nieuw project de voorstelling:
Finding neverland die gespeeld gaat worden op allerlei begraafplaatsen door heel Nederland. Het wordt een voorstelling waarbij ik de toeschouwer meeneem in de magie van het geloven in je eigen fantasie zodat er een wereld ontstaat waarin alles mogelijk is. Daarnaast is de voorstelling bedoeld om kinderen te laten zien dat een begraafplaats niet alleen maar eng is, maar dat er vaak verschrikkelijk mooie plekjes zijn waardoor je even in een andere wereld kan zijn. Tussen de vaak prachtige bomen en mooie vogels kan de rouwverwerking een natuurlijke plaats krijgen.
Deze voorstelling kan zowel met regen als met zonneschijn doorgaan!

Met warme groet,
Lin Klaassen

nieuwsbrief Het winterkoninkje 2008

Nieuwsbrief Het winterkoninkje Winter 2008

Als eerste wil ik dit stukje beginnen met een enorm lichtpunt en wel dat Het Winterkoninkje in zeer korte tijd enorm gegroeid is. Momenteel telt Het Winterkoninkje alleen al zo’n 120 klanten die de webwinkel tot een succes hebben gemaakt. Als het zo doorgaat, halen we misschien ook wel vóór het eenjarige jubileum de 150ste klant. Deze klant wordt in het zonnetje gezet!
Het jaar 2007 was voor mij een zeer spannend maar ook emotioneel jaar. De opening van de winkel zorgde voor vele nieuwe kansen en heeft mij de inspiratie gegeven in de toekomst nog meer uit te breiden. Het denkproces hierover is begonnen en het resultaat zal later in het jaar naar alle waarschijnlijkheid langzaam zichtbaar worden.
De reacties op de presentatie van de winkel hebben mij enorm geraakt en het besef gegeven dat er op het gebied van rouwverwerking nog een hoop werk te verrichten is. De eerste troostdag in Heilloo en de uitvaartbeurs in Alkmaar waren daar voor mij een begin van. En dan niet te vergeten alle verhalen die velen mij in vertrouwen hebben toegefluisterd. Hopelijk kan ik bijdragen tot het openbreken van het taboe dat heerst bij rouwverwerking.
Ik ben jullie allen dankbaar voor de vele mooie en liefdevolle reacties die ik kreeg na het maken, zoeken en verzenden van de bijzondere geschenken uit mijn winterkoninkje assortiment.
Er zijn momenten aangebroken dat bepaalde artikelen uitverkocht zijn. Het is dan ook wel eens voorgekomen dat ik even iets niet op voorraad had en nee moest verkopen. Dat doe ik echter niet graag. Gelukkig heb ik een aantal gouden handjes bij de hand die ik in deze drukte altijd om hulp kan vragen. Lieve gouden handjes: allemaal hartstikke bedankt! En u natuurlijk ook voor het vertrouwen en geduld die ik in 2007 heb gekregen.
Het nieuwe jaar geeft mij vele uitdagingen en een vooruitblik waar ik met een glimlach naar toetreed. De komende maanden worden feestelijk geopend!

Theater ’t Sterretje (onderdeel van Het Winterkoninkje) bestaat alweer vier jaar. In de nieuwe agenda staan de voorstellingen voor aankomend jaar beschreven. Ze worden overal in Nederland gegeven. Via de nieuwsbrief houd ik iedereen daarvan op de hoogte. Leuk vind ik het wel te vermelden dat er inmiddels steeds meer bijzondere plekken veroverd worden waar ik veel warmte ontvang van mijn publiek. Een aantal keren zag ik bekende gezichtjes terug en kreeg ik de reacties waar ik zo naar uit kijk. De voorstellingen zijn echt gemaakt voor de kinderen en zouden ook niet gespeeld kunnen worden als er geen interactie tussen ons ontstaat. De eerst wat verlegen kindjes ontdooien gelukkig wel en samen met de poppen wordt het voor mij in ieder geval een heel bijzonder uitstapje.

Joek en Tjoek * worden aankomende 31 januari al weer 5 jaar. Dit alles valt op dezelfde dag als het eenjarige jubileum van Het winterkoninkje. Joek heeft speciaal voor deze dag een ballonnenspektakel uitgekozen dat zij voor haar zelf en zusje Tjoek wil laten plaatsvinden. Prachtige ballonnen heb ik gevonden, o.a. een ballon die werkt op het principe van een heteluchtballon, is gemaakt van rijstpapier en 100% biologisch afbreekbaar is. Een kleine boodschap om te zeggen hoeveel je iemand mist of lief hebt. Op de ballon kan getekend,geschilderd en geschreven worden. Bij voldoende interesse wil ik hem op gaan nemen in het assortiment van Het Winterkoninkje.

Als laatste wil ik nog twee mooie belevenissen met jullie delen.
Afgelopen september werd ik rond de klok van half 10 ‘s morgens gewekt door Joek. Dit tijdstip was al zeer bijzonder, maar wat de dag nog specialer maakte, waren de volgende woorden: “Mam, mam de maan staat er nog en ik zie ook nog een sterretje”. Met de slapers nog in de ogen vertrok ik naar haar slaapkamer. En werkelijk waar: op een zaterdagochtend kregen wij dit prachtige natuurverschijnsel cadeau. Alle twee waren we er goed van onder de indruk en koesteren we dit hele speciale moment.

Afgelopen 17 november stond ik in Heilloo op de troostdag van nabestaanden. Als troostfee ontving ik alle kleine gasten van de dag. Een hele mooie herinnering is mij bijgebleven van een echtpaar dat ik ook een sterretje voor deze dag aanbood. Deze twee mensen namen dit kleine gebaar heel serieus en bespraken met elkaar waar ze het sterretje zouden koesteren. Een heel dialoog ontspon zich. Uiteindelijk gaf de man mij een dikke knipoog en zei: “Jij bent de ster van onze dag want je hebt ons weer even kind laten zijn”.
Een hele warme groet,
Lin